Dwie Twarze: rozdział 2; Op. 1 -Część 1/2

Poszłam jak najszybciej do pani dyrektor po różdżkę.Dała mi ją opakowaną w jasny ,biało-złoty ,lśniący materiał.Ledwo co weszłam do pokoju ,a już Linzzie zaczęła podskakiwać i piszczeć z radości na widok opakowanej różdżki.

-No pokaż ją ,pokaż.-wykrzyknęła z radości Linzzie.

-Dobra ,dobra.-uspokoiłam ją.

Odwinęłam różdżkę z lśniącego materiału.Była ciemno brązowa ,jakby czarna ,z ciemnym fioletowym paskiem i niebieskim lśniącym kryształem na początku ,gdzie się ją trzyma.Linzzie stała jak słóp nawidok różdżki.

-Ło!Nigdy takiej nie widziałam.-oznajmiła ze zdumieniem przyjaciółka.

-Serio? A z resztą ,kiedy mnie nauczysz kilku zaklęć ,tak jak mówiłaś?

-A no tak ,dobra ,zaczynamy.Więc teraz weź do ręki różdżkę ,ja wezmę swoją ,zrób obrót i machnij.Teraz nauczę Cię prostego czaru.Zrób obrót ,machnij i wypowiedz słoea "Wejrmande".-powiedziala Linzzie.

Nagle wymachnęłam czar przez przypadek na nią i zaczęła się unosić do sufitu ,kiedy moją różdżkę skierowałam na nią u trzymałam ją w powietrzu.Nagle ktoś zapukał do drzwi naszego pokoju.Otworzyłam je i przez przypadek upuśiłam Linzzie na podłogę.Przed drzwiami stała pani dyrektor.

-No i co dziewczyny ,jak sobie radzicie?-spytała pani dyrektor.

-No całkiem dobrze.-odpowiedziałam.

-Super.-powiedziała nie wyraźnie Linzzie leżąca twarzą do podłogi i podnosząca kciuk do góry.

-Kate ta róźdżka należała do twojej matki.Ma wielką moc ,pamiętaj o tym.-oznajmiła mi pani dyrektor.